مرداد ۱۴۰۵

این مقاله به بررسی مکانیسم عصبی ارتباط بین تنفس و حالات روانی می‌پردازد. تحقیقات پیشین نشان داده بودند که تنفس آهسته (مانند تنفس دیافراگمی با فرکانس ۰.۱ هرتز یا ۶ بار در دقیقه) باعث کاهش اضطراب و بهبود توجه می‌شود، اما مکانیسم دقیق عصبی آن ناشناخته بود. فرضیه اصلی مقاله این بود که تنفس از طریق نوسانات ریتمیک در فعالیت شبکه‌های مغزی، به ویژه قشر پیش‌پیشانی (PFC) و آمیگدال (مرکز پردازش ترس و هیجان)، بر احساسات تأثیر می‌گذارد.